સ્ત્રીઓ પણ હિંસક બની શકે છે


Advertisement

સ્ત્રીઓને રક્ષણ આપતા કાયદાઓ પુરુષોની પણ ચિંતા કરે છે કોણ માનશે?

આજકાલ નવી ફેશન ચાલી છે સોશિયલ મીડિયા પર સ્ત્રીઓ દ્વારા પુરુષોને કેટલા હેરાન કરવામાં આવી રહ્યા છે તે કહેવાનું.દુનિયાભરમાં એવા કેમ્પેઈન પણ ભૂતકાળમાં ચાલ્યા હતા કે જેમાં આઈ એમ નોટ ફેમિનિસ્ટના પોસ્ટર લઈને સ્ત્રીઓ ઊભી હોય. એ લોકોનું કહેવું છે કે પુરુષો પર થતાં જુલ્મ અને હિંસાની નોંધ લેવાતી નથી. જેમ દરેક પુરુષ ખરાબ નથી હોતા તેમ દરેક સ્ત્રીઓ પણ સારી નથી હોતી તે અમે પણ માનીએ છીએ કબૂલ. પરંતુ, ડોમેસ્ટિક વાયલન્સના આંકડાઓ જોઈએ તો સ્ત્રીઓ પર થતી હિંસાના આંકડાઓ પુરુષો પર થતાં આંકડાઓ કરતા વધુ જ છે. કેટલા પુરુષો પોતાની પત્નીના હાથનો માર ખાય છે અને ચુપ બેસે છે? અને કેટલી સ્ત્રીઓ પુરુષોના હાથનો માર ખાય છે તેનો જવાબ તમે પોતે આપો તે જ સાચો.
એ ખરું કે પુરુષોને શારિરીક હિંસા નહીં પણ માનસિક હિંસાનો સામનો કરવો પડતો હોય છે. શારીરિક હિંસાનો સામનો તો સ્ત્રીઓ કરે છે. નેશનલ ફેમિલી હેલ્થ સર્વે દ્વારા રજૂ કરવામાં આવેલા આંકડા પ્રમાણે ભારતમાં દર ત્રીજી સ્ત્રી 15 વરસની ઉંમરથી સેક્સુઅલ કે શારિરીક હિંસાનો ભોગ બને છે. તેમાં પણ શહેરો કરતાં ગામડાંઓમાં સ્ત્રીઓ પર અત્યાચાર વધુ થાય છે. 31 ટકા પરિણીત સ્ત્રીઓ પતિ દ્વારા આચરવામાં આવતી હિંસાનો ભોગ બને છે. કેટલીય સ્ત્રીઓ જ્યારે ઘરેલું હિંસાની ફરિયાદ લખાવવા જાય છે તો મોટેભાગે તેમને કહેવામાં આવે છે કે ઘરનો મામલો પોલીસમાં શું કામ લાવો છો. તેમને સમાધાન કરી લેવાનું કહેવામાં આવે છે. 50 ટકા સ્ત્રીઓતો ગમે તેટલી હિંસા સહીને પણ ચૂપ બેસતી હોય છે. તેઓ પોલીસ સ્ટેશનમાં ફરિયાદ નોંધાવવા નથી જતી એટલે જે સર્વે થાય તેમાં આ બધી સ્ત્રીઓની ગણતરી થતી નથી. શારીરિક માનસિક બન્ને હિંસાઓની વાત કહી રહી છું. બેટી બચાઓ કેમ્પેઈન સમયે પોતાની દીકરીઓ સાથે ફોટો છપાવતાં પિતાઓ દીકરીઓ પર થતી હિંસાનો નકાર કેમ કરી શકે. નાની દીકરીઓ પર બળાત્કાર કરનાર અને હિંસા આચરનાર સ્ત્રીઓ તો નથી જ ને?

Image result
હા, કેટલાક કિસ્સાઓમાં એવું બને છે કે સ્ત્રી કાયદાનો ડર આપીને પુરુષને ડરાવે છે. પુરુષ જો સાચો હોય તો તે ડરતો નથી. તેણે જો ક્યારેય પણ કંઈ ખોટું કર્યું હશે તો જ તેને ડર લાગશે. બીજું કે કોઈપણ ઘરેલું હિંસામાં શરૂઆતથી જ તેનો વિરોધ કરવો જરૂરી છે. પછી તે સ્ત્રી હોય કે પુરુષ. શરૂઆતમાં જ સ્પષ્ટતાથી કહી દેવામાં આવે કે આવી હિંસા ચલાવી લેવામાં નહીં આવે તો મોટેભાગે તો વાત આગળ વધતી નથી. સામી વ્યક્તિ સમજી જાય કે પોતાની હદ ક્યાં સુધી છે. બાકી એકાદ વખત લાફો માર્યો તો શું થયું કે ક્યારેક ગુસ્સામાં જ તે હાથ ઉપાડે છે કે પછી ત્રાગા કરે છે બધું ચલવી લો તો આવા બહાનાબાજી ન ચલાવો. સ્ત્રી જો માનસિક ત્રાસ આપવાની શરૂઆત કરે તો નમ્રતાપૂર્વક તેનો વિરોધ કરી શકાય. બહુ જૂજ કિસ્સામાં સ્ત્રી ખૂંખાર બને છે. અને જો સ્ત્રી પોલીસમાં જઈને ફરિયાદ કરે તો પોલીસ મૂરખ નથી કે તે તરત જ પુરુષને જેલમાં નાખી દેશે. કાયદાનો દૂર ઉપયોગ થાય છે એવી વાતો ભલે ચાલતી હોય પણ એમ તો દરેક કાયદાઓના દૂરઉપયોગ થતા આવ્યા જ છે. એકાદ બે કિસ્સામાં જ્યારે સ્ત્રીએ બળાત્કારની ખોટી ફરિયાદ કરી છે ત્યારે ન્યાયાધીશોએ તેનો સખત વિરોધ પણ કર્યો છે. હાલમાં ડોમેસ્ટિક વાયલન્સ કાયદાના સેકશન 498અ ના દૂરઉપયોગની ફરિયાદો થઈ રહી છે જેમાં સ્ત્રી ફરિયાદ કરે તો પતિ અને તેના કુટુંબીઓને ગુનેગાર ગણીને જેલમાં પૂરી દેવામાં આવે. પણ અહીં તો કહેતા ભી દિવાના અને સુનતાભી દિવાના. 2012માં સરકારે આ કાયદાના દૂરઉપયોગની ફરિયાદો મળતા રિપોર્ટ કઢાવ્યો તો જાણવા મળ્યું કે બીજા કાયદાઓની સરખામણીએ આ કાયદાનો દૂરઉપયોગ નહિવત થાય છે. વળી સુપ્રિમ કોર્ટે આદેશ આપ્યો છે કે આ કલમ હેઠળ ફરિયાદ નોંધાય કે પોલીસે એ કેસ ફેમિલી વેલફેર કમિટિ સમક્ષ મૂકવો અને જો ફેમિલિ વેલફેર કમિટિને લાગે કે કેસ સાચો છે તો જ પતિની કે તેના કુટુંબીઓની ધરપકડ કરી શકાય નહીં તો નહીં.

Related image
6 ઓક્ટોબર 2016ના દિવસે સુપ્રિમ કોર્ટની જસ્ટિસ કુરિઅન જોસેફ ને રોહિન્ટન નરિમાનની બેંચે વાયોલેન્સ એક્ટમાંથી એડલ્ટ મેન શબ્દ કાઢી નાખીને તેની જગ્યાએ કેન બી વિમેન ટુ (એટલે કે સ્ત્રીઓ પણ હિંસા કરી શકે છે) એવો શબ્દ ઉમેર્યો છે. જેથી સ્ત્રી વિરુદ્ધ પણ આ કલમનો ઉપયોગ થઈ શકે છે. કાયદા વિશે કોઈ કાયદાશાસ્ત્રીનો અભિપ્રાય લીધા બાદ જ વાત કરવી જોઈએ. ફેક ન્યુઝ અને વ્યુઝ દ્વારા ખોટી માહિતી ફેલાવી સ્ત્રી અને પુરુષો વચ્ચે વધુ ખાઈ પેદા કરવાની જરૂર નથી. જો વિરોધ કરવો જ હોય તો સેકશન 497નો કરવાની જરૂર છે. આ કાયદો પુરુષનો વિરોધી છે. આ કલમ એડલ્ટરી એટલે લગ્નબાહ્ય સંબંધ અંગે છે. આ કલમ કહે છે કે સ્ત્રી વ્યભિચાર કરતી નથી પણ પુરુષ જ વ્યભિચારી હોય છે. જ્યારે લગ્નબાહ્ય સંબંધોમાં એક હાથે તાળી પડતી નથી. સ્ત્રી અને પુરુષ બન્નેની સહમતિ હોય તો જ એ સંબંધ શક્ય બને છે. નહીં તો એ બળાત્કાર કહેવાય. હવે આ કલમ હેઠળ જો પુરુષ કોઈ બીજાની પત્ની સાથે સેક્સુઅલ સંબંધ બાંધે છે અને પતિ ફરિયાદ કરે તો પત્ની સાથે સંબંધ બાંધનાર પુરુષને સજા થઈ શકે પણ પત્નીને નહીં. કારણ કે કાયદા પ્રમાણે સ્ત્રી તો પુરુષપતિની મિલકત છે. એટલે તેનો કોઈ દોષ હોતો નથી. સ્ત્રી વ્યભિચાર કરતી નથી પણ પુરુષ વ્યભિચાર કરી શકે છે. વળી આ બાબતે પત્ની કોઈ રીતે પોતાના પતિ વિરુદ્ધ લગ્નબાહ્ય સંબંધની ફરિયાદ નોંધાવી શકતી નથી કે ન તો બીજી સ્ત્રી વિરુદ્ધ ફરિયાદ કરી શકે કે ન તો પતિ વિરુદ્ધ. આ કલમ હેઠળ પર પુરુષ બીજાની પત્નીને ભોળવીને તેની સાથે સંબંધ બાંધે છે. સ્ત્રીતો બિચારી છે, પતિની મિલકત છે તે કોઈ રીતે બીજા પુરુષને ભોળવતી નથી. આ કાયદા વિરુદ્ધ હું આજથી વીસ વરસ પહેલાં પણ લખી ચૂકી છું અને આજે પણ લખી રહી છું કારણ કે આ કાયદો હજી આજે પણ છે. અનેક સ્ત્રીઓ આ કાયદાને બદલવાની માગ કરી ચૂકી છે. સોનલ શુક્લ, વિભૂતિ પટેલ જેવી અનેક વિદુષીઓ સ્ત્રી સમાનતાને માટે કામ કરનારા જ આ કાયદાનો વિરોધ કરી ચૂક્યા છે. પણ તેના વિશે પુરુષો ઉહાપોહ કરતા નથી. કે ફેમિનિસ્ટ નથી એવું કહેનારી સ્ત્રીઓ પણ વિરોધ કરતી નથી. જે લોકો સ્ત્રીઓ કાયદાઓનો ખોટો ઉપયોગ કરે છે તેવી ફરિયાદ કરે છે તેમને પણ આ કાયદા વિશે અભ્યાસ નથી. સૌ પ્રથમ તો પુરુષને અન્યાય કરતો આ કાયદો દૂર કરવાની માગ ઊઠવી જોઈએ. સ્ત્રી બિચારી નથી કે મિલકત નથી કે પરપુરુષ તેને ભોળવીને લઈ જાય. કેટલાક કાયદાઓ અંગ્રેજોના જમાનાના ચાલી આવે છે. અંગ્રેજો અને આપણી સંસ્કૃતિમાં ફરક છે. પિતૃસત્તાક માનસિકતાને પુષ્ટ કરવાનું કામ જ અંગ્રેજોએ કર્યું છે. જેને કારણે સ્ત્રીને જ નહીં પુરુષે પણ ભોગવવાનું બને છે.
સ્ત્રીને ભોગવવા માટે ખોટા વચનો આપનાર પુરુષ જ ફસાતો હોય છે. શા માટે તે સ્ત્રીને સ્પષ્ટ કહી નથી દેતો કે કોઈ જ શરત વિના સંબંધ બાંધવો હોય તો બાંધ નહીં તો અહીંથી આપણે છૂટ્ટા. લગ્ન કરવા, નોકરી આપવી કે પૈસાથી મદદ કરવી કે કામ આપવું આ બધું જ તે વચનોમાં આવી જાય છે. શરીરસંબંધ બાંધ્યા પછી પુરુષ વિચારે કે હવે હું એ વચન ન પાળું તો શું થઈ જશે....ને જો ત્યારે સ્ત્રી વિફરે છે તો તે જાહેરમાં તે પુરુષને બદનામ કરતાં નથી વિચારતી. બન્ને બાબતો ખોટી છે. તે છતાં સ્પષ્ટ અને સત્યને પક્ષે કોઈ ડર નથી હોતો તે સમજવાની જરૂર છે. અન્યાય કરવો ગુનો હોઈ શકે તો અન્યાય સહેનાર પણ ગુનેગાર હોઈ શકે. પુરુષ વિરુદ્ધ પુરુષ જેટલી હિંસા કરે છે, યુદ્ધમાં, રાજકારણમાં અને સમાજમાં તેની સામે સ્ત્રીઓ દ્વારા આચરવામાં આવતી હિંસાનો આંકડો નહીંવત હોઈ શકે. હજી આજે પણ ઘર હોય કે બહાર હોય મોટાભાગના નિર્ણયો પુરુષો દ્વારા જ લેવામાં આવતા હોય છે. સમાન અધિકાર અને સમાન વ્યક્તિત્વનો સ્વીકાર કરી જુઓ શક્ય છે સમાજમાંથી હિંસા ઓછી થાય. બળાત્કારો ઓછા થાય.

Advertisement